„Miłość”

Jacques de Chiffon „Miłość”
utwór z albumu „Cygnus”

muzyka i tekst, a także realizacja muzyczna: Jacques de Chiffon
gitara basowa: Paulina Frąckowiak
skrzypce: Marta Nienajadło
Wystąpili:
Ed Wood jako Jacques
Dolores Fuller jako Barbara
Bela Lugosi jako Ojciec
i inni
Scenariusz: Ed Wood i Jacques de Chiffon
Reżyseria: Ed Wood
Zdjęcia: Wiliam C. Thompson
Montaż: „Bud” Schelling i Jacques de Chiffon
Produkcja: George Weiss i JDC Media
W teledysku wykorzystano urywki filmu „Glen or Glenda” autorstwa Edwarda Davisa Wooda, Jr.

„Ścieżka obok drogi”

JDC MEDIA przedstawia film
„Ścieżka obok drogi”
100-lat niepodległości i praw kobiet w Muzeum A. Fiedlera

Realizacja filmu JDC MEDIA

Scenariusz, reżyseria, zdjęcia, montaż i muzyka
Jacques de Chiffon

Kostiumy, obsada aktorska i logistyka
Agnieszka Ostrowska

Tekst na podstawie poematów Kazimiery Iłłakowiczówny opracował i przeczytał
Jacques de Chiffon

Rekwizyty i scenografia
Agnieszka Ostrowska i Jacques de Chiffon

Aranżacje operowe oraz ich wykonanie
Marta Matuszewska

Wystąpili
Agnieszka Ostrowska jako Zofia Stryjeńska
Krystyna Jasiczak jako Kazimiera Iłłakowiczówna
Natasza Praczyk jako Feniks
Marta Matuszewska jako Najświętsza Panna
Milena Glura jako Wodzianka
Patrycja Osińska jako Ogniodziejka
Marianna Jasiczak jako Skrzypaczka
Monika Andrzejewska jako Zielarka
Alicja Sielicka jako Dziewiarka
Jacques de Chiffon jako Żołnierz
oraz Elżbieta Lisiak, Ula Ratajczak i Lena Buczkowska

Dofinansowanie Powiat Poznański i Miasto Puszczykowo
Realizacja projektu Fundacja Fiedlerów i Muzeum A. Fiedlera

Podziękowania dla Krystyny Fiedler i Anny Schmidt Fiedler za zaproszenie do projektu.

Recenzja „Eneasza”

Otrzymałem niesamowity prezent. Sylwia Melnarowicz, osoba którą niezwykle cenie za jej wnikliwą analizę sztuki, sprawiła mi niespodziankę i napisała bardzo przychylną recenzję mojego filmu „Eneasz”, którą chciałbym się z wami podzielić:

„Eneasz” jest to filmowy, archetypowy esej o życiu jako Podróży. Czym jest podróż? Najogólniej dynamiczną zmianą miejsca w przestrzeni i w Czasie, ale także ponad czasem – w wieczności świata duchowego. W słowie „podróż” mieści się pojęcie drogi, która jest metaforą rozwoju Kosmosu i ludzi. Metafora ta stanowi jedną z centralnych idei wszelkich filozofii, religii i różnych form ezoteryki. Metafora ta jest osią filmu: podróż od świata duchowego (narodziny/przejawienie w materii) do życia (zbieranie doświadczeń), aby odczuć niepodzielność tych dwóch wymiarów egzystencji. Klasyczna treść została przeniesiona przez twórcę filmu do postmodernistycznej formy. Połączył fragmentaryczne sekwencje życia człowieka, aby pokazać samouświadomienie istoty/człowieka/bohaterki filmu. Podróż przez życie jest procesem indywidualizacji – świadomym lub samoświadomym. Życie przeżywane biernie i bezrefleksyjnie kończy się śmiercią. Ale śmierć, która kończy życie samoświadome, z pełnym zaangażowaniem, nie jest zwykłą śmiercią. Tak więc przesłanie filmu jest immanentne i bardzo głębokie. Dla mnie nadzwyczajne jest to, że twórca filmu zachował w kilkunastu minutach balans treści i formy. W przepiękny sposób połączył treść, obraz i muzykę dając dowód swojego kreatywnego temperamentu i talentu. Gratuluję wszystkim twórcom biorącym udział w tworzeniu filmu…

Wspomnienie premiery „Eneasza”

Dzięki uprzejmości mojej przyjaciółki Kingi, otrzymałem to zdjęcie na dowód, że sala na premierze Eneasza była pełna. Fotografia prezentuje przemowy i wręczanie nagród specjalnych po seansie. Począwszy od prawej: ja, Aga Ostrowska (morale), Justyna Zawistowska (aktorka), Wanda Wasilewska (lektor), moja córka Sophie, która również gra w moich filmach ważną rolę, a także mama Mariola, której Monolog z Windy w filmie Alta Pax stał się już legendarny.

Podziękowania

Jest to jedyne zdjęcie z premiery jakie posiadam, jeszcze z ostatnich prób przed ostateczną emisją. Możecie zobaczyć na nim Agę Ostrowską, która do końca stała na straży moich nerwów, a której chciałem serdecznie podziękować za całe wsparcie jakie okazała mi przez ostatnie dni i także dziś podczas premiery. Bez Ciebie by się nie udało! Chciałem podziękować serdecznie Justynie Zawistowskiej, za podarowanie mi filmu, którego była współtwórczynią, a ja zaledwie sfilmowałem jej artystyczne przedsięwzięcia i podróżnicze poczynania. Dziękuję z całego serca Wandzie Wasilewskiej, która została dobrą duszą projektu, użyczając swojego głosu i błogosławieństwa. Dziękuję wszystkim, którzy przyszli. Sala była pełna, choć trudno w to uwierzyć. Dziękuję za dobre słowa, za podarunki, za każde uściśnięcie ręki i przytulenie. Chciałem także podziękować właścicielowi Kina Bułgarska 19, Rafałowi Góreckiemu, świetnemu facetowi, który dzielnie znosił moje humory.